Kararın özeti
Sanığın, kendisine düşük not veren öğretmeni olan katılana ait aracı park halinde görmesi üzerine bir anda oluşan öfke sonucunda yerde bulduğu cam parçasıyla çizmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gözetildiğinde öç alma saikiyle hareket ettiği sabit olmadığından TCK’nın 152/1-g maddesinde yer alan nitelikli mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesine kanunen imkân bulunmamaktadır. Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen basit mala zarar verme suçunu mu yoksa 152/1-g maddesinde hüküm altına alınan nitelikli mala zarar verme suçunu mu oluşturduğunun tespitine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından; Sanığın A. B. G. İlköğretim Okulu’nda öğrenci, katılanın da aynı okulda ingilizce öğretmeni olduğu, Ondört yaşında ve sekizinci sınıf öğrencisi olup adli sicil kaydında herhangi bir sabıkası bulunmayan sanığın kendisine düşük not verdiğini ileri sürdüğü katılana ait aracı bir cam parçası ile boydan boya çizdiği, bu durumu gören katılanın sanığa bağırması üzerine koşarak olay yerinden uzaklaştığı, Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve sosyal inceleme raporları doğrultusunda sanığın mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mevcut olduğu, Olay yeri görgü tespit tutanağı ile aracın sağ ve sol tarafının boydan boya sert bir cisimle derin izler oluşturacak şekilde çizilmiş olduğunun tespit edildiği, Dosya içerisinde mevcut öğrenci bilgileri belgesine göre sanığın 100’lük sistemde ingilizce dersi ilk dönem notunun 35, 2. dönem notunun ise 33 olduğu, Katılanın soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki benzer anlatımlarında; sanığı aracını çizerken gördüğünü, bağırması üzerine kaçtığını, sanığa düşük not vermesi nedeniyle bu eylemi gerçekleştirdiğini, kovuşturma evresinde ayrıca sanığı kopya çekerken yakaladığını beyan ettiği, Sanığın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde; katılana ait aracı çizmediğini, aracın daha önceden çizik olduğunu, katılanın aracını evinin dönüş yoluna park ettiğini, ilerideki aracın aynasından bakarken kendisine bağırarak “aracımı neden çiziyorsun” dediğini; soruşturma aşamasında ayrıca İngilizce notunun 100 üzerinden 37 olduğunu, kendisinin yüksek not aldığını, katılanın inanmayarak yeniden sınav yapmak istediğini, ancak sınava girmediğini, ailesine katılanın kendisine vurduğunu söylediğinde “şikâyetçi olacağız” dediklerini ifade ettiği, Anlaşılmaktadır. Mala zarar verme suçunun temel şekli; 5237 sayılı TCK’nın “Mala Zarar Verme” başlıklı 151/1. maddesinde “Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiş, suçun nitelikli halleri ise aynı Kanun’un 152/1-2. maddelerinde on bent halinde sayılmış, uyuşmazlık konusuyla ilgili bulunan 152. maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde suçun; “sona ermiş olsa bile görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak” işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Sözlük anlamı “sevk eden”, “götüren” olarak açıklanan saik; ceza hukuku açısından failin eyleme geçmesine etken olan neden veya nedenlerdir. Kanun’un suç unsuru veya nitelikli hal olarak kabul ettiği hallerde saike itibar edilmelidir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-g maddesinin karşılığı olup benzer hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 516/2. maddesindeki “ahzisar” kelimesinin 3038 sayılı Kanun değişikliği ile sadeleştirilmesi suretiyle Türk Ceza Mevzuatına giren ve gerek madde metninde, gerekse kanun gerekçesinde tanımına yer verilmeyen “öç alma” kavramı, “kişide oluşan haksızlık algısı karşısında cezalandırma amacı taşıyan bireysel tepki” olarak tanımlanabilir. (Noreen Stuckless-Richard Goranson, The Vengeance Scale: Development of Ameasure of Attitudes Toward Revenge, Journal of Social Behavior and PersonA.ty, Cilt: 7, Yıl: 1992, s. 25; Michael E. McCullough-Robert Kurzban-Benjamin A. Tabak, Cognitive Systems for Revenge and Forgiveness, Behavioral And Brain Science, Cilt: 36, Yıl: 2013, s. 2; Işıl Çoklar, Kişilik Özellikleri ile Bağışlama Eğilimi Arasındaki İlişkinin İntikam Güdüsü ve Adalete Duyarlılık Temelinde İncelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2014, s. 21)